រំដួល​ដងស្ទឹង​សង្កែ​
បទ​ភ្លេង​ទំនុក​ច្រៀង​             ​សម្រួល​តន្ត្រី​              ​ច្រៀង​ដោយ​
​គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន​    ​                  ម៊ែ​រ ប៊ុន​    ​    ​               ស៊ីន ស៊ី​សាមុត​
១-​    ​មហា​សង្ក្រាន​    ​ច្រាន​ឆ្នាំ​មួយ​ទៅ​
​    ​ទ្រូង​សែន​ហ្មងសៅ​    ​នឹក​ព្រួយ​ក្រែង​ពៅ​    ​ឆាប់​ភ្លេច​រឿង​ដើម​
      ​រឿង​បាត់ដំបង​    ​ចង​ទង​ដង្ហើម​    ​កាល​ជួប​ស្រី​ឆ្នើម​
​    ​រដូវ​សន្សើម​    ​    ​ផ្កា​រីក​ស្គុះ​ស្គាយ ។​
២-​    ​អូន​ដើរ​រើស​គ្រុំ​    ​ក្នុង​ស្ទឹង​សង្កែ​
​    ​ភក្ត្រ​ដូច​ដួង​ខែ​    ​ថ្ពាល់ខួច​មាន​ស្នេហ៍​    ​នេត្រា​ពណ្ណរាយ​
      ​ហត្ថា​ខ្ចី​ល្ហ​ក់​    ​សក់ខ្មៅ​រំសាយ​    ​ល្អគន់​មិន​ណា​យ​
​    ​ក្លិន​ខ្លួន​ឆោម​ឆាយ​    ​រាយ​សំណាញ់​ស្នេហ៍ ។​
 R-​    ​វិចិត្រករ​អឺយ​    ​កុំ​បាច់​គូរ​អី​
​    ​នៅក្នុង​លោកិយ​    ​ស្រី​ល្អ​គ្មានទេ​
      ​មានតែ​រំដួល​    ​ដងស្ទឹង​សង្កែ​
​    ​ដែល​ខ្ញុំ​លួច​ស្នេហ៍​    ​ទោះ​រយ​ឆ្នាំ​ខែ​    ​ក៏​នៅ​ចាំ​ចង ។​
 ៣-​    ​ឥឡូវ​រដូវ​ផ្កា​រីក​វិល​វិញ​    ​ទ្រូង​សែន​ទោម្នេញ​
​    ​ព្យុះ​កម្មបក់​ដេញ​    ​បាត់​ផ្កា​មួយទង​
​    ​ត្រី​ក្រឹម​អូន​ស្លាប់​    ​នៅក្នុង​ដប​បង​
​    ​លិខិត​នួនល្អង​    ​បង​ទុក​ទ្រាប់​ខ្នង​    ​ដេកស្លាប់​ក្នុង​ផ្នូរ ។​
 
                                        ប្រវិត្ត​ដើម​
​    ​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​ស្គាល់​លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន ភាគច្រើន​គេ​តែង​និយាយ​ថា លោក​ចូលចិត្ត តែង​បទ​ចម្រៀង ដែល​ពណ៌នា​ទេសភាព​នៅ​ស្ទឹង​សង្កែ និង​រឿងរ៉ាវ​ជីវិត​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង ។ មែន ការនិយាយ​បែបនេះ​ឥត​ខុស​ទេ ព្រោះ​លោក​មាន​ដើម​កំណើត​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង លោក​ចេះតែមាន មនោសញ្ចេតនា​នឹករលឹក​ទៅដល់​ទឹកដី​កំណើត​ជា​និច្ច ទោះបីជា​លោក​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​មក​យូរ​ឆ្នាំ​ហើយ ក៏ដោយ ។​
​    ​ដូច្នេះ ការដែល​លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន និយាយ​ពី​រឿង​ស្នេហា​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង​គឺ​មួយ ផ្នែក​ជា​ការ​រំលឹក​នូវ​អនុស្សារ​វីយ៍​នៃ​ជីវិត​ស្នេហា​បឋមវ័យ​របស់លោ​ក និង​មួយ​ផ្នែក​ទៀត គឺ​រំលឹក ដល់​ទឹកដី​កំណើត​តែប៉ុណ្ណោះ ។​
​    ​ទន្ទឹម​នោះ លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន តែងតែ​គិតថា បើ​លោក​ស្គាល់​ខេត្តបាត់ដំបង​ច្បាស់ ជាងគេ និង​មាន​អនុស្សាវរីយ៍​ច្រើនជាងគេ តើ​ឲ្យ​លោកសរសេរ​ពី​ខេត្ត ឬ​ប្រទេស​ណា ដែល​លោក មិនសូវ និង​មិន​ដែល​ស្គាល់​ម្តេច​នឹង​កើត​ទៅ ?
​    ​បទ "​រំដួល​ដងស្ទឹង​សង្កែ​" នេះ គឺជា​សក្ខីភាព​នៃ​ការ​រំលឹក​ឡើងវិញ កាល​លោក គ​ង្គ​- ប៊ុន​ឈឿន នៅ​ពី​ក្មេង ។ ពី​ឆ្នាំ​១៩៤៥ មកដល់​ឆ្នាំ​១៩៥៣ លោក​រស់នៅ​លើ​ទូក​ក្នុង​ដងស្ទឹង​សង្កែ ស្ថិតនៅ​ទល់មុខ​រោងភាពយន្ត​អេដែ​ន (​បច្ចុប្បន្ន​រោងកុន​នេះ​គ្មាន​ទេ​) ។ ពេលដែល​លោក គ​ង្គ​-      ប៊ុន​ឈឿន ជិះ​ទុក​តាម​ដងស្ទឹង ឬ​ដើរ​លើ​ស្ពាន​ទៅ​រៀន​នៅ​វត្ត​ពោធិ​វាល លោក​តែងតែ​ចាប់អារម្មណ៍ នឹង​ទេសភាព​ក្នុង​ស្ទឹង​សង្កែ ពេល​រដូវ​ទឹកជំនន់ ក៏ដូចជា​ពេល​ទឹក​សម្រក ។​
​    ​កាលណោះ​លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន តែង​យល់ថា ពិភពលោក​ដ៏​ល្អ​ប្រណីត ប្រហែល​មាន តែ​ក្នុង​បាត​ស្ទឹង​សង្កែ​តែមួយ​ប៉ុណ្ណោះ ។ មើលចុះ ស្នាម​ទឹក​ហូរ​រិញៗ កាត់​វាល​ខ្សាច់​ដ៏​ស្រស់​ប្រផូ​រ លោក​បាន​នាំ​មិត្តភក្តិ​យក​ក្រមា​អូស​ត្រី និង​នាំគ្នា​យក​ក្អម​ដាក់​កប់​ក្នុង​ខ្សាច់ ហើយ​ចោះ​ប្រហោង ដើម្បី​ច្រោះ​យក​ទឹកស្អាត​ត្រជាក់ ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ លោក​ឧស្សាហ៍​ចាប់​យក​ត្រី​ក្រឹម​មក​ប្រជល់​គ្នា លេង​នៅ​ទីនោះ ។​
​    ​លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន មិន​អាច​ភ្លេច​បានទេ នូវ​សម្រស់​របស់​យុវនារី​ម្នាក់ ដែល​បាន​ចុះ មុជទឹក និង​ដើរ​រើស​គ្រុំ​នៅ​បាត​ស្ទឹង​នាពេល​ថ្ងៃ​លិច ។ ឥឡូវនេះ ទោះបី​ផ្សែង​ជីវិត​បាន​បក់​ផាត់​រំលាយ អតីតកាល​ទាំងនេះ​ទៅ​ហើយ​ក្តី ក៏​អំណាច​នៃ​ក្តីរ​លឹកបាន​ធ្វើឲ្យ​ទឹកខ្មៅ​លោកស្រ​ក់​ហូរ​ស្រែកហៅ ភក្ត្រា​ដ៏​ស្រស់ប្រិមប្រិយ​នោះ​ឲ្យមាន​ជីវិត​រស់​ឡើង​វិញ​ដែរ ។​
​    ​សូមបញ្ជាក់​ថា បទ​"​រំដួល​ដងស្ទឹង​សង្កែ​" នេះ លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន តែង​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៤ ហើយ​ថត​ឲ្យ​ផលិត​កម្មពស់​មាស ។ ពេល​ចាក់​ផ្សាយ​ជា​លើកដំបូង លោក ញឹក ឌិម ដែលជា វិចិត្រករ​ឯក​ខ្មែរ​ជំនាន់​នោះ មាន​ប្រតិកម្ម​ជា​ខ្លាំង រករឿង​ខឹងសម្បារ​នឹង​លោក ស៊ីន ស៊ី​សាមុត ដោយ ចោទថា លោក​ស៊ីន ស៊ី​សាមុត ច្រៀង​ដៀមដាម​ឲ្យ​គាត់​ត្រង់​ឃ្លា​ថា "​វិចិត្រករ​អើយ កុំ​បាច់​សួរ​អី នៅ ក្នុង​លោកិយ​ស្រី​ល្អ​គ្មានទេ​" ។​
​    ​ក្រោយមក​ទើប​លោក ញឹក ឌិម អន់​ខឹង​វិញ ព្រោះ​ដឹង​ថា​បទ​នេះ​ជា​បទ​របស់លោក គ​ង្គ​- ប៊ុន​ឈឿន ដែល​លោក​គ្មាន​បំណង​រិះគន់ឲ្យ​លោកទេ ក្រៅពី​សរសេរ​ដើម្បី​រំលឹក​ដល់​អនុស្សាវរីយ៍​ពី អតីតកាល​របស់​លោក​តែប៉ុណ្ណោះ ហើយ​នោះ​គឺ​រំដួល​ដងស្ទឹង​សង្កែ​នៅ​ក្នុង​ក្តី​ស្រមៃ​របស់លោក ៕​

តន្ត្រី ចម្រៀង