Cen

                              កូនស្រី​អ្នកនេសាទ​
បទ​ភ្លេង​ទំនុក​ច្រៀង​    ​      សម្រួល​តន្ត្រី​         ​   ច្រៀង​ដោយ​
​គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន​             ​      ម៊ែ​រ ប៊ុន​    ​    ​             រស់ សេរី​សុទ្ធា​

១-​    ​ឱ​!​ភូមិ​បាក់​ព្រា​    ​នា​ពេល​សុរិយា​រៀប​លិច​
​    ​រលក​ព្រិចៗ​    ​រំលេច​ពណ៌​ព្រំ​សុវណ្ណ​
      ​ជំនោរ​រសាត់​    ​បក់​ផាត់​នា​ពេល​សាយ័ណ្ណ​
​    ​ឯនាយ​ផ្គរលាន់​    ​លាន់​ឮ​សែនឆ្ងាយ​ស្រណោះ ។​
២-​    ​ភូមិ​អ្នកនេសាទ​    ​បណ្ដែត​លើ​ផ្ទៃ​ជលសារ​
​    ​ជំនោរ​សីហា​    ​កត់ត្រា​រឿង​ដើម​ទាំង​អស់​
      ​កាល​បង​និង​អូន​    ​សាង​ក្បូន​ស្នេហ៍​យ៉ាង​ស្មោះ​
​    ​ឥឡូវ​បង​បោះ​    ​បង់​ចោល​រូប​អូន​ឯកា ។​
R-​    ​ហេតុតែ​រូប​អូន​    ​ជា​កូនស្រី​អ្នកនេសាទ​
​    ​ជា​ផ្កា​មិន​ស្អាត​    ​ប្រឡាក់​ជាប់កិ្លន​មច្ឆា​
      ​បង​ក្រេប​ផ្កា​ហើយ​    ​បោះ​ផា្ក​ចោល​ក្នុង​ជលសារ​
​    ​នេះ​គឺ​វាសនា​    ​បុប្ផា​នៅ​ភូមិ​បាក់​ព្រា ។​
៣-​    ​បាក់​ព្រា​ព្រែក​ត្រប់​    ​បង្កប់​រឿង​ស្នេហ៍​អ្នកក្រ​
​    ​ដូច​ព្រា​ហ្ម​កេសរ​    ​ត្រូវ​ប្ដី​យក​ទៅ​ប្រហារ​
      ​ចាំ​តាំងពី​ប្រាំង​    ​រហូត​ដល់​ខែវស្សា​
​    ​មិនដឹង​ថ្ងៃ​ណា​    ​ទើប​ប្រុស​ជីវ៉ា​វិល​វិញ ៕
 
​                                         ប្រវិត្ត​ដើម​
​    ​ភូមិ​បាក់​ព្រា គឺ​ជា​ភូមិ​មួយ​នៅក្នុង​ឃុំ​កោះ​ជី​វាំង ស្រុក​ឯក​ភ្នំ ខេត្ត​បាត់ដំបង ។ ជា​ភូមិ​ចុង កាត់​មាត់​ញក ស្ថិត​នៅលើ​ផ្លូវ​ទឹក​ទៅ​កាន់​ពាម​ទន្លេសាប ប្រកប​ដោយ​ទេសភាព​ស្រងេះស្រងោច​ខ្លោច ផ្សារ​ពន់ប្រមាណ ។​
​    ​កាលពី​សម័យ​សង្គមរាស្ត្រនិយម មាន​ទូកដរ​ខ្លះ​បាន​ដឹក​អ្នកដំណើរ​តាំង​ពី​ភូមិ​ព្រែក​ហ្លួង រហូត​ទៅ​ដល់​ភូមិ​បាក់​ព្រា​នេះ​ទៀត​ផង ដល់​ក្រោយមក​ទើប​មាន​ទូក​បំពាក់​ម៉ាស៊ីន ឬ​កាណូត​ចុះឡើង រហូតដល់​ព្រែក​ទាល់​ទន្លេសាប ។​
​    ​កាល​នៅ​រៀន​ពី​ក្មេង លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន បាន​ទៅ​លេងភ្លេង​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យផ្កា​នៅ​ភូមិ បាក់​ព្រា ហើយ​លោក​បាន​ជាប់​ចិត្តនឹង​បុប្ផា​មួយទង ដែល​ជា​កូនស្រី​អ្នកនេសាទ នៅ​តំបន់​នោះ ទើប លោក​ចាប់ផ្ដើម​កត់ត្រា​ទុក​ក្នុង​បេះដូង​នូវ​បទ​ចម្រៀង​មួយ ដើម្បី​ឧទ្ទិស​ដល់​បេះដូង​ស្រគត់ស្រគំ​នៃ ក្រមុំ​ស្រុក​ទន្លេ ដែល​រស់នៅ​ឃ្លាតឆ្ងាយ​ពី​អរិយធម៌​នៃ​អ្នក​ដីគោក ។​
​    ​កាលណោះ Melodie របស់​បទ "​កូនស្រី​អ្នកនេសាទ​" លោក​គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន គ្រាន់តែ​បាន កត់ត្រា​ទុក​ក្នុង​សៀវភៅ​កំណត់ហេតុ​របស់​លោក​ប៉ុណ្ណោះ ។ លុះ​មកដល់​ឆ្នាំ​១៩៧៤ ទើប​លោក រៀបចំតាក់តែង​ទំនុកច្រៀង​ឡើងវិញ ហើយ​បាន​ថត​ផ្សាយ​នៅពេលនោះ ។ បទ​នេះ បាន​ធ្វើឲ្យ​ភ្ញាក់ ផ្អើល​ដល់​បងប្អូន​ប្រជាជន​ដែល​រស់នៅ​តាម​តំបន់​នោះ​ជា​ខ្លាំង មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​វា​ក៏​ក្លាយទៅជា​និមិត្តរូប នៃ​ខ្សែជីវិត​ពិតៗ​របស់​កុលាប​ដងស្ទឹង​បាក់​ព្រា ដែល​លោក​បាន​ពណ៌នា​នៅក្នុង​រឿង​ប្រលោមលោក មួយ​ទៀត​ឈ្មោះ​កូនស្រី​អ្នកនេសាទ ។​
​    ​អ្នកស្រី រស់ សេរី​សុទ្ធា ដែល​អ្នកផង​តែងតែ​ប្រសិទ្ធ​នាម​ថា "​ព្រលឹង​ស្ទឹង​ខៀវ​"​បាន​និយាយ ប្រាប់​លោក គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន នៅពេល​ថត​បទ​នេះ​ចប់​ថា អ្នកស្រី​ច្រៀង​បទ​នេះ​ដោយ​ចិត្ត​រំភើប​ញាប់​ញ័រ ពន់ពេក​ណាស់ ដោយសារ​អតីតកាល​របស់​អ្នកស្រី​ធ្លាប់​រស់នៅ​តំបន់​នោះ និង​ធ្លាប់​មាន​បេះដូង​ប្រេះឆា ដូចជា​បុប្ផា​បាក់​ព្រា​នោះដែរ ។​
​    ​នេះ​ជា​បទ​មួយ ដែល​លោក​គ​ង្គ ប៊ុន​ឈឿន បាន​ពណ៌នា​ប្លែក​ពីគ្នា គឺ​បរិយាយ​ពី​ស្នេហា ព្រាត់ប្រាស់​នៅលើ​ភូមិស្ថាន​មួយ​ដែល​មើលទៅ​ឃើញ​លំហ​ទឹក​ល្ហាច​ល្ហឹម​... ប្រៀប​បី​ដូចជា​ទន្លេ​ទឹក ភ្នែក​របស់​នារី ដែល​មាន​បេះដូង​បរិសុទ្ធ​ចំពោះ​សង្សារ តែ​គ្មាន​អ្នក​ណា​មើលឃើញ​នូវ​សេចក្ដី ស្មោះត្រង់​របស់​នាង​...​។​
​    ​បទ​នេះ អ្នក​ដែល​មិនដឹង​ចេះតែ​នាំ​គ្នា​ហៅថា "​វាសនា​ភូមិ​បាក់​ព្រា​" ការពិត​គឺ​ជា​បទ "​កូនស្រី​អ្នកនេសាទ​" វិញ​ទេ ! ៕

តន្ត្រី ចម្រៀង