ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយយើងតាមរយៈ

កូនៗ​ទៅណា​អស់ហើយ បានជា​មនុស្ស​ចាស់ជរា គ្មាន​ទីពឹង ដើរ​សុំទាន​?

(ថ្ងៃទី 20 កក្កដា 2012, ម៉ោង 03:07:PM) | ដោយ: ​វឿន សាវុធ​

ក- ក+ | Print

កូនៗ​ទៅណា​អស់ហើយ បានជា​មនុស្ស​ចាស់ជរា គ្មាន​ទីពឹង ដើរ​សុំទាន​?

 
ភ្នំពេញ: ​យាយ​តា​ចាស់ៗ ជាច្រើន​ដែល​កំពុង​ឈរ ឬ​អង្គុយ​សុំទាន នៅតាម​ដងផ្លូវ នៅ​ច្រក​ចូលទៅ​សួនសត្វ​ភ្នំ​តា​ម៉ៅ​។ ពួកគាត់​ទាំងនោះ មាន​អាយុ​ច្រើន ណាស់​ទៅហើយ ដោយ​សមតែ​រស់នៅ បាន​ស្រួល​ជាង​នេះ​។ ពេលខ្លះ​យាយ​តា​ទាំងនោះ បាន​មកឈរ​ពាំង​ផ្លូវ ដើម្បី​សុំទាន គ្រាន់​នឹង​បាន​ប្រាក់ បន្តិចបន្តួច មក​ទិញ​ម្ហូបចំណី​ពិសារ​។

​ចំពោះ​យាយ​តា​ទាំងនោះ​ខ្លះ​គ្មាន​កូន​ជាទី​ពឹង​ទេ ដោយ​កូន​របស់គាត់​ត្រូវបាន​ស្លាប់​នៅ​សម័យ​សង្គ្រាម​ជាពិសេស​គឺ​នៅ​សម័យ ខ្មៅ​ងងឹត​តែម្តង​។ ចំណែក​យាយ​តា​មួយចំនួនទៀត​មានកូន​នៅរស់​ដល់​សព្វថ្ងៃនេះ តែ​មិនបាន​នៅ​មើលថែរក្សា​ពួកគាត់​ទេ​។​

​ចុះ​កូនៗ​ទៅណា​អស់ហើយ បានជា​បណ្តែតបណ្តោយ​ពួកគាត់​មកសុំ​ទាន​ដូច្នេះ​? ត្រង់ចំណុច​នេះ គឺមាន​ការឈឺចាប់​ណាស់ ដែលមាន​កូន មកហើយ តែ​កូន​មិនបាន​នៅ​មើលថែរក្សា​ផ្គត់ផ្គង់​ចំណីអាហារ​ដល់​លោកអ្នក​មានគុណ​របស់​ខ្លួន​។ ទោះបីជា​ខ្លួន​ក្រលំបាក យ៉ាងណា​ក៏​ពុំគួរ បណ្តោយ​ឲ្យ ពួកគាត់ ទៅសុំ​ទាន ទាំង​ញញីញញ័រ​នៅតាម​ផ្លូវ ឬក៏​នៅតាម​ទីប្រជុំជន​នោះឡើយ​។ ម្តាយ​ឪពុក លោក​ទាំងពីរ​បាន​ខំ​ចិញ្ចឹម បីបាច់​យើង តាំងតែ​ពី​បាតជើង ក្រហម រហូតដល់​យើង​ឲ្យ​មាន​ប្តី​ប្រពន្ធ ក៏​គាត់​មិន​រាថយ​នឹង​ជីវិត​ដែរ​។

​ទោះបីជា​គាត់​អត់ឃ្លាន​យ៉ាងណា​ក៏​ដើម្បី​កូន ហើយ​សុខចិត្ត​អត់​ខ្លួនឯង​។ លើសពីនេះទៅទៀត គាត់​មិន​ត្រឹមតែ​មើលថែ​ផ្គត់​ផ្គង​កូនៗ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ បើ​មាន​ចៅ​ទៀត​នោះ គឺ​គាត់​នៅតែ​បន្ត​បេសកម្ម​របស់គាត់​យ៉ាង​ហួងហែង​។ គួរ​ពិចារណា​ដែលថា ម្តាយ​ឪពុក​មានគុណ ជា​ព្រះ​កន្លោង ជា​ព្រះ​រស់នៅ​ក្នុងផ្ទះ ជាទី​ពឹង ជាទី​នឹករលឹក​។ ហេតុអ្វី​បានកូន​ចៅ​មាន​គ្នា​មួយ​សន្ធឹក ចិញ្ចឹម​ម្តាយ ឬ​ឪពុក និង​តា​យាយ​ម្នាក់​ពីរ​មិន​រស់ ? តើ​គួរ​ធ្វើយ៉ាងណា​?​គួរ​បណ្តោយ​ឲ្យ​ពួកគាត់​នៅ​សុំទាន​យ៉ាង​ដូច្នេះ​ទៀត​រឺ​?

​បើ​និយាយ​ពី​ការដាក់​ទាន​ដល់​លោកយាយ​លោកតា​ទាំងនោះ​វិញ គឺមាន​ពីរ​ករណី​នឹង​កើតមានឡើង​៖ ទី​១ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​បាន បិ​រិ​ច្ចាគ​ទាន ទៅនោះ គឺជា​ទឹកចិត្ត​របស់គេ​ដែល​បាន​នឹក​អាណិតអាសូរ​ចំពោះ​គាត់​ជា​ជន​ចាស់ជរា ជាការ​ពេញ​ចិត្តនឹង​ការធ្វើ​ទាន​។ ព្រោះ​ដោយ​គេ​គិត​ទៅដល់​សេចក្តី​មេត្តា គិត​ទៅដល់​មនុស្សធម៌ ត្រូវតែ​ជួយ​មនុស្ស​ដូចគ្នា​ក្នុង​គ្រា​មាន​អាសន្ន​។ ហើយក៏​គេ​បាន​ទទួលផល​បុណ្យ​កុសល​ទៅតាម​នោះដែរ​។

​ឯ​ទី​២​វិញ គឺ​ការធ្វើ​ទង្វើ​ដូច្នេះ​ហាក់បីដូចជា​ជំរុញ​ទឹកចិត្ត​ពួកគាត់​ឲ្យ​កាន់​តែមាន​សកម្មភាព​សុំទាន​នេះ​ច្រើនឡើង​។ ពួកគាត់​ទាំងនោះ បាន​ផ្សាយ​បន្ត គ្នា​ថា នៅទីនេះ ទីនោះ មាន​គេ​ចែកទាន​ច្រើ​ណាស់ យើង​ទៅ​អង្គុយ ឬ​ឈរ​សុំទាន​នឹង​គេ​ទៅ​គ្រាន់​នឹង​បាន​លុយ​នឹង​គេឯង​ខ្លះ​។ ករណី​ដូច​មាន នៅតាម​ផ្លូវ ចូល​សួនសត្វ ភ្នំ​តា​ម៉ៅ ជា​តួយ៉ាង ដែលមាន​តា​យាយ​ពី​៦០ ទៅ ៧០​នាក់ តម្រៀបជួរ​គ្នា​ចាំ​សុំទាន​។

​មាន​អ្នកខ្លះ​មានទឹក​មួយ​កូន​ធុង​ចាំ​បាចទឹក​ទៅលើ​ផ្លូវ​ដែល​ហុយ​នោះ នៅពេល​ដែលមាន​ឡាន​ឬ​ម៉ូតូ​ចូល មក​។ ចំណែក​មួយចំនួនទៀត មាន​ចប បង្គី និង​មាន​ដី​ខ្លះៗ លប់​ជង្ហុក​តាមផ្លូវ​ហើយ​គាត់​ធ្វើ​ទង្វើ​នេះ​នៅពេល​ដែលមាន​ភ្ញៀវ​ចូលមក​ទស្សនារ​ម្មណី​យ​ដ្ឋា​ន​មួយ​នេះ​។ ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍​ខ្លះ គាត់​បាន​ចែកទាន ដល់​គាត់​ទាំងនោះ​ដោយ​មិន ចន្លោះ​ម្នាក់​ឡើយ ឯ​អ្នក​ខ្លះទៀត​ជូន​ចំពោះតែ​អ្នកទន់ខ្សោយ​ខ្លាំង​។

​ពីព្រោះ​នេះ​ជាការ​មក​កំសាន្ត​របស់គេ​លើកដំបូង តែ​នៅពេលដែល​អ្នក​ទ​ស្សចរ​ណ៍​ទាំងនោះ​មកលេង នៅពេល​ក្រោយ​ទៀត​នៅតែ​ឃើញ អ្នកសុំទាន ទាំងនោះ ជា​អ្នក​ដដែលៗ​។ ហើយ​គេ​បាន​សម្តែង​កិរិយា​ដដែលៗ ដើម្បី​ចាំ​សុំទាន​ពី​ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍​នាំ​ឲ្យ​មានការ​រំខាន​ជាខ្លាំង ជាពិសេស គឺ​ពិបាក​ភ្នែក តែម្តង និង​មាន​អារម្មណ៍​ស​ង្វែ​ក​ពន់ពេក​។ ភាព​រីករាយ​របស់គេ​បាត់បង់​ទៅវិញ នៅពេល​ឃើញ​ទិដ្ឋភាព​បែបនេះ​។​

​តើ​រដ្ឋាភិបាល​គួរ​មាន​គោលនយោបាយ​បែបណា​ដល់​ជន​ចាស់ជរា​ទាំងនោះ​?៕​
E-Newspaper (រស្មីកម្ពុជា)
cen
រូបភាព
  • Neay kroch (1)
  • Prim liza
  • 2-lumbini-garden-nepal
  • 1
  • 09

Our Partners